maandag 7 augustus 2017

Tablethoes in kunstleer feat. Manelprints

Voor de zomervakantie maakte ik nog snel een tablethoes naar een gekend recept (Meneer-de-directeur uit Zo Geknipt!2) -  even tussendoor, ik hou niet zo van grootspraak, en ik ben ook echt geen snelle naaister, dus als ik zeg snel, dan bedoel ik ook snel. Een pak sneller in alle geval dan dat het geblogd geraakte. Meneer de directeur uit kurkleer regeert tegenwoordig samen met mevrouw de directrice uit kunstleer.
Het nieuwe metallic kunstleer was net geleverd, en lag wat naar mij te lonken. Ik 'moest' er nog mee aan de slag alvorens er even tussenuit te knijpen. Pas op, ik doe dat niet voor mij é, maar als testcase voor de k-bas klant #geendank ;).
Ik koos voor een combinatie van donkerblauw en koperen kunstleer, en stikte de twee sierlijnen met twee kleuren garen die allebei dicht aanleunen bij koper. Het verschil is klein en op foto amper zichtbaar, maar het geeft een leuke schakering.
Het koper paste bovendien wonderwel bij de prachtige signatuurstof die Olu van Manelprints voor K-Bas ontwierp. Manelprints staat voor SLOw design (social - low impact - original) en is met haar focus op duurzaamheid een evidente keuze toen we nadachten over een herkenbare k-bas stof die we kunnen gebruiken voor voorbeeldtassen, DIY-kits en andere wilde plannen. Die plannen die zijn er nog, maar ze staan even niet zo op de voorgrond.
Olu kweet zich uitstekend van haar taak, zeg nu zelf. Ze ging aan de slag met lijnen en driehoeken en kwam zo tot een aantal geweldige grafische prints waar we er enkele van weerhielden. Testen met verschillende soorten stoffen bracht ons tot een digitale print op een keperkatoen en een satijnkatoen (die komt later ook nog wel eens aan bod).
De stylus pen zocht ook nog een plekje, en daarvoor voorzag ik een reepje (glitter-)elastiek in de zijnaad. Handig toch?
Uit de vorige keer leerde ik dat het flapje met velcro gerust iets hoger mocht zijn en dus voegde in 0,5 cm toe aan de hoogte. In plaats van een sluiting met velcro plakte ik deze keer een paar dunne, sterke magneten tussen voering en buitenstof. Zo sluit de hoes 'onzichtbaar'. Een perfecte oplossing vind ik dit nog niet, want 2 lagen stevig kunstleer verminderen de aantrekkingskracht aanzienlijk. Ja het blijft dicht, maar je hebt duidelijk geen superkrachten nodig om aan je tablet te kunnen.
Maar ben ik blij met deze tablethoes? Wees maar zeker! Werken-in-k-bas-stijl noemen ze dat ;).





9 opmerkingen:

  1. Schoon schoon schoon schoner schoonst! Fan van die stoffencombinatie. Wat een oog voor detail met dat contraststiksel en de elastiek voor de pen! You rock!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ooooh wat een prachtig exemplaar, het kunstleer ziet er heel kwaliteitsvol uit (en ik ontdekte de kurk nog maar net ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen
  3. tzal wel zijn dat dat in stijl is :) misschien een volgende keer dan dikkere metalen strips gebruiken

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Super stylish! En die elastiek voor dat pennetje vind ik zalig bedacht!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een schoon huwelijk, die meneer en mevrouw ♥
    Ik zat ook al te loeren naar je kunstleer , het wordt steeds moeilijker om het bij loeren te laten ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel mooi, met al die kleine details! Prachtig gemaakt Mieke.

    BeantwoordenVerwijderen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...