zondag 30 augustus 2015

Gebloemde Linden

De man en ik, wij zijn een goed team. Niet in het minst omdat hij me op onzekere momenten, in tijden waarin de twijfel toeslaat, bijstaat, als een  rots in de branding. Dat geldt in Grote beslissingen maar evenzeer wanneer het gaat over Kleine beslissingen, als daar zijn Vestimentaire Keuzes. Met vragen als 'Is mijn gat niet te dik in deze rok?' gaat hij zelden de mist in.
Maar soms, zo heel af en toe, laat hij een steek vallen. Zoals die avond, twee weken geleden, toen hij thuiskwam van een avondje stappen en geen, ik herhaal géén, opmerking maakte over mijn allernieuwste vers van onder het naaimachine gerolde Linden sweater. Het was laat, en ik was al in slaapmodus dus ik gaf hem het voordeel van de twijfel. De volgende ochtend, bij daglicht, volgde - en ik herhaal woordelijk, de passende intonatie mag u erbij denken - 'Is dat nu een nieuwe trui?' De lichaamstaal liet niet veel aan de verbeelding over. Hij was geen fan. Whatsoever.
Jammer voor hem, maar ik ben dat wel, en een horde instagram-volgers ook, zo bleek. Dus deze blijft in de herfstgarderobe. Punt.

Ik luisde het laatste restje van de scuba-bloemenstof enkele maanden geleden al af bij Lies, met een heel ander plan in gedachten, maar plannen zijn er om aan te passen. Toch als die in mijn kraam passen. Het patroon is de Linden Sweatshirt van Grainline Studio, die ik al eens maakte in de cropped versie. Terecht een vaak geblogde en geloofde sweater, wat mij betreft.
De vent maakte het trouwens goed door de sweater tenminste liefdevol vanuit alle hoeken te fotograferen. En daarna tussen neus en lippen door te fluisteren dat ik er goed uitzag, die dag. Topteam, wij. 

vrijdag 21 augustus 2015

Vinktas

Dik 4 jaar geleden zaten we er voor het eerst, in de wachtkamer van de afdeling Neus-Keel-en-Oren in het UZA.  Met een kersvers boeleke in onze armen.  Onwetend dat we er de daaropvolgende jaren wekelijks zouden vertoeven. 

Die wetenschap volgde enkele uren later, toen de dokter na een serie van uitgebreide tests en zenuwslopende wachttijden  de gevreesde woorden sprak: 'het brein vertoont geen enkele reactie op de prikkels uit de tests', of in lekentaal: uw kind is doof. Maar lekentaal spreken ze niet, die dokters. 

Nadat de impact van die woorden ten volle tot ons doordrong, vervolgde de dokter met 'maar we kunnen haar helpen'. 'Wat? Hoe? Leert u ons gebarentaal dan?' Van cochleaire implantaten (CI's) had ik nog nooit gehoord, en heel eerlijk, ik hechtte ook niet zo veel geloof aan de miraculeuze resultaten. Bovendien was dat eerste jaar er ook één van veel onzekerheid. Wat zou het kind nog aan die CMV-infectie overhouden? Dat was afwachten, met een bang hartje.

Nog een resem tests, 2 operaties, periodieke CI-fittingen en 3 jaar wekelijkse audiologische revalidatie later stellen we het goed, heel goed. Janne ontwikkelt zich normaal, en die CI's, dat werkt dus écht. Janne hoort, en ze spreekt, en ze ratelt, en ze kwettert en ze snatert dat het een lieve lust is. Het klinkt als muziek in mijn oren. Ok, niet altijd, soms, zo heel af en toe mag ze wel zwijgen.

De wekelijkse revalidatie in het UZA wordt vanaf september wekelijkse logo in school. Yes. Gedaan met het trotseren van de verkeerschaos voor mama, gedaan met het missen van de schoolpoppenkast voor Janne. Ik kijk dus uit naar de nieuwe periode die aanbreekt, maar ben ook heel dankbaar voor wat het team van het centrum voor communicatiestoornissen voor ons gedaan heeft. En we nemen ook afscheid van de topaudiologe die zich wekelijks enthousiast en met volle overgave inzette om Janne, een koppige therapie-resistente tante, ertoe te verleiden haar toch na te zeggen. 
Zo'n topaudiologe verdient wel een cadeautje, nietwaar? Speciaal voor haar naaide ik mijn allereerste vinktas. Ik selecteerde zorgvuldig een stofje waarvan ik dacht dat ze haar wel zou kunnen bekoren. Het is een zalmroze-oranje stof van Villeroy & Boch, in feite een deco-stof die ik afgeprijsd tegenkwam bij stoffen.net
Hier en daar week ik af van het voorgeschreven recept. Ik voorzag een verzonken rits om de boel te kunnen sluiten. Daarvoor gebruikte ik de handleiding uit mijn tas, maar ik bedacht me pas achteraf dat ik beter methode 2 had geselecteerd, om tegemoet te komen aan de diepte van de tas. 
Het voorzakje dubbelde ik niet maar gebruikte de zelfkant als afboording. Om verlies van kostbaar materiaal te vermijden voorzag ik het voorzakje van een kamsnap.
 
Niet iedereen zal fan zijn van de stof, vermoed ik, maar ik flaneerde stiekem al eens voor de spiegel. Zal ik er nog zo eentje maken voor mezelf?

zondag 16 augustus 2015

Jaanu's

Een beetje chauvinistisch ben ik wel. En als het op indie designers aankomt, is dat volgens mij geheel en al terecht. Want zeg nu zelf, toppatroontjes zijn het die in dit Belgenlandje van de lopende band rollen! Na de Mix 'n match boekentas van Mind the Whale en de Ileana jurk van Compagnie M is het vandaag de beurt aan de Jaanu jurk van Straight Grain en Twee Emmerkes water. Ik herinner me nog de eerste Elena jurk die ik zag op de blog van Regina - stel me geen quizvragen over muziek of sport, I suck, big time. Maar als het op blogposts aankomt, tja...
Toen bleek dat Regina en An de handen in elkaar sloegen liep het water mij al in de mond. Ik heb namelijk een zwak voor A-lijntjes, en ook voor stolpplooien. Dat kon dus niet missen.

Jaanu voorziet in twee versies, Norah en Elena. Als rasechte weegschaal kon ik niet kiezen en maakte eentje van beide. Voor mijn jongste 'jaanu' werd het een Norah-versie, met diepe stolpplooien in een canvasachtig zeemzoet snoepkleurig stofje.  Voor de oudste jaanu maakte ik een Elena, in een Chanel-achtig (dixit An op IG) botergeel stofje. Nog net even die pastel-hype meepikken voor de zomer eindigt. Gelukkig geen van beide aan Chanel-achtige prijzen, want aan zeer democratische prijzen gescoord op de stoffenverkoop in Kapellen.
Het chanel-achtig stofje heeft jammer genoeg iets te weinig stijfheid om de stolpplooien volledig tot hun recht te doen komen. Het valt wat te slap. Dat de oudste lichaamsgewijs lijkt te transformeren van stevige(re) kleuter tot gespierde soepstengel helpt ook niet qua opvulling. Het kind heeft nog een taille van 51 cm, dat is geleden van toen ze een jaar of 2 was. De jongste maakt dat ruimschoots goed.
Om deze kleedjes te vereeuwigen deed ik twee pogingen. De eerste keer wilden de meisjes gewoon niet meewerken. We hadden net (veel te) lang in de wachtkamer van de dokter doorgebracht, en ze hadden er geen zin in. Kan gebeuren. De tweede keer hadden de meisjes geweldig veel (te veel) plezier samen maar eindigde moederlief met inspiratieloze, onderbelichte foto's.  Dus lieve mensen, dit is de post die de geschiedenis ingaat als 'the one with the crappy pictures'. Het is wat het is. 

Poging 2
En dan eindig je plots toch nog met een geweldig mooie foto. Jammer genoeg zonder kleedje.

zondag 9 augustus 2015

Ileana van Compagnie M

We zijn slechts 2 weken na de lancering, en ik ben er zeker van dat dit nieuwe Compagnie M patroontje geen verdere introductie meer nodig heeft. De Ileana: een échte all-rounder, en een klassieker in wording! Mijn favoriete opties waren duidelijk van de eerste previews: de raglan halfmouwen (iets dat ik nog relatief weinig tegen kwam in kleedjespatronen), en de strikkraag. Heerlijk. 
Dit Ileana-verhaal begon met online solden shoppen. Ik bestelde nieuwe schoenten voor Jolien (Ocra bij Hippe schoentjes) én kocht ook die week een geweldig warmgeel double gauze stofje (Nani Iro bij Lana Lotta). Onintentioneel, maar a match made in heaven, zo bleek toen beide dezelfde dag toekwamen. De stof werd gereserveerd voor de Ileana, en de contrastkleur was bij het zien van de schoenen ook snel beslist. 
'All good things come in pairs'. Mijn dochters klagen nooit over een extra kleedje, en zeker niet over één dat zwiert, dus maakte ik er eentje voor allebei. Van een beetje subtiele twinning, gaat niemand dood, en stiekem vind ik matchende zusjes ook gewoon schattig, dus koos ik voor stofjes in hetzelfde kleurenpalet. Voor de versie van Janne werden het de soft cactus blauwgroene bloemetjes. Mijn nu al all time favorite soft cactus print. 

De boord onderaan de halve cirkelrok van Jolien, daar twijfelde ik nog stevig over. Maar een kleine knipflater - kent u dat, knippen op de stofvouw en bij het openplooien ontdekken dat de onderste helft blijkbaar niet helemaal overlapte?- maakte dat ik creatief met de zoom moest omgaan. Door de biais te dubbelen in plaats van naar binnen te plooien won ik 2 cm. Het kleedje zit nog ruim, en zal nu tenminste ook nog een tijdje kunnen meegaan. Bijkomend voordeel, de biais is vrij stijf en zo krijgt het luchtige double gauze stofje een beetje volume, en zwiert lekker uit.
De maten vallen wat mij betreft een tikkeltje ruim, voor een eerder aanpassend model. Ik nam zorgvuldig de maten op van mijn dochters, en baseerde mij op de matentabel. Voor de 4-jarige Janne maakte ik dan ook een 4 jaar, en verbreedde een tikkeltje aan de (peuter)buik. Voor de 6-jarige Jolien maakte ik maat 5 jaar, versmalde nog wat naar de taille toe, en verlengde het lijfje en de rok met 1,5cm. Beide hebben nog wat groeimarge. Mijn advies zou zijn: neem zeker de maten van je kind op, en als u twijfelt tussen 2 maten, neem dan eerder de kleinste. Ik geef het maar mee.

Voor wie nog niet overtuigd zou zijn na ál die geweldige versies die de voorbije twee weken al passeerden, heb ik nog een massa foto's in petto. Ach, een moeder en een selectie maken van foto's van haar kroost, het blijft een moeilijke opdracht.
De foto's nam ik in de tuin van mijn grootouders. dat voelt altijd een beetje als thuiskomen.
Het patroon nog niet in handen? Met de code ILEANA10 kan u nog profiteren van 10% korting!




donderdag 6 augustus 2015

Mix 'n Match boekentas

Of ik wat tijd had, vroeg zij bij mijn thuiskomst uit La douce France. En voor ik goed en wel nee kon zeggen volgde er, 'want heb je geen zin om die boekentas van Riet mee te testen?' Daar had je het, ik was erin geluisd. Want net zoals nee zeggen tegen mooie stofjes geen specialiteit is van mij,  is ook nee zeggen tegen ingenieuze, uitgekiende en weldoordachte beloftevolle patronen niet mijn specialiteit. En zeker niet als ze van de hand zijn van mijn creatieve virtuele naai-idool. En dat weet zij! Ik sliep er nog een nachtje over, zogezegd, want eigenlijk vertoefde ik al lang in de boekentassenhemel. De volgende ochtend zei ik ja, uiteraard, werd een walvisvriend en offerde mijn laatste vakantieweek op aan het naaien van mijn allereerste boekentas ooit. 
Mijn oudste start immers binnen een kleine maand in het eerste leerjaar. Mijlpaal, check. Vage plannen om tegen dan toch maar eens een boekentas te proberen werden concreter toen ik Riet's eerste exemplaar zag verschijnen. Een coup de foudre was het. Een streling voor het oog. En functioneel, dat ook nog!
Met een strakke deadline en een nationale feestdag waarin stof- en fourniturenwinkels hun deuren gesloten houden dook ik in mijn stoffenkast en stelde dochterlief een paar combinaties voor. Zij ging resoluut voor de meest kleurrijke stof in mijn bescheiden collectie canvas-achtigen (eentje uit de Geo Pop collectie van Robert Kaufman, al een tijd geleden gekocht bij The Village Haberdashery). Een donkere jeansstof moest de boel wat in evenwicht brengen. 
De dagen nadien werden nog verschillende (échte en virtuele) bezoekjes gebracht aan fourniturenwinkels, want hoewel geen van de benodigdheden van exotische aard zijn, heeft Veritas géén (metalen) schuifgespen in zijn collectie (Lana Lotta to the rescue! van service gesproken, daar kennen ze er wat van), had ik een specifieke frambooskleurige biaisafwerking in gedachten die ik uiteindelijk op nog geen 5 km van de deur mocht gaan ophalen bij deze webshop - ja, zelfs op een feestdag! Ok, de frambooskleur werd uiteindelijk niet weerhouden, maar dat doet geen afbreuk aan de geweldige service van Labelly - en bleek de geschatte hoeveelheid versteviging (ik gebruikte de Vlieseline S520) in de testhandleiding toch aan de krappe kant.
Nadat ik nog afrekende met een kleine voering-misstap (onnodig te vermelden dat je stoffen best voorwast en behandelt met HG vóór je de patroondelen knipt. Mijn - zorgvuldig uitgekozen grijze Architextures van bij Petite Couture - bleek 2 cm gekrompen. Plan B was een lichtblauwe gabardine die ik ergens vanonder het stof viste), verliep het naaiparcours vrijwel vlekkeloos. Echt waar, dat leest u goed! Dat je een 24/24u virtuele hulplijn als mevrouw-tassenexpert-Khadetjes hebt en ook nog bijstand van de ontwerpster herself, helpt natuurlijk wel een klein beetje. Maar in pakweg de helft van het proces verlieten beide partijen het land en mocht Mieke het helemaal in haar eentje klaren. En dat ging wonderwel. 

Dat heeft natuurlijk alles met de uitgebreide en gedetailleerde handleiding te maken, die loodst je er zo doorheen. Op z'n Zo-Geknipts. Met wel 75 stappen of zo. Maar laat u daardoor niet afschrikken. Rustig en gestaag doorwerken, dat is de sleutel tot succes! Het is een tijdvreter, dat mag gezegd worden, maar de handelingen op zich zijn niet super moeilijk. Kan u iet of wat fatsoenlijk een biais stikken? Heeft u een machine met een deftige motor? Maar vooral, kan u het nodige geduld opbrengen? Ja, ja en ja? Dan is dit project er ééntje voor u! 
Een paar dingen paste ik naar eigen goeddunken aan. Bij gebrek aan een passende kleur ritsen, nam ik geen blokritsen maar metalen ritsen, kwestie van een zilveren accent te hebben in de zijkant. En omdat de ritsdelen dan toch donkerblauw waren en niet opvielen op de jeans liet ik de biais-afwerking van de rits achterwege. 
De accolade op het rugdeel vond ik niet echt passen bij het visgraatmotief op de stof, dus knipte ik de punt van de accolade gewoon weg. 
De boekentas is wat mij betreft een ideaal lagere-school model. Met véél (groei)ruimte en verschillende vakken. Maar toch nog handzaam, ook voor een 6-jarige. 
Riet, je hebt je status van mijn idool alle eer aan gedaan met dit patroon. Het zit echt geniaal in elkaar! Op naar de kleuterversie! 
Het Mix 'n Match boekentassenpatroon is te koop op de gloednieuwe website van 'Mind the Whale'. U weet waar u moet zijn!



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...