donderdag 16 maart 2017

Mijn 'greige' cardigan

Een tijdelijke blogstilte, hier op dit plekje wereldwijde web. Helaas, ik had het graag anders gezien. Een kleine aanvaring met de grond is daarvoor verantwoordelijk. Resultaat van die aanvaring is immers een, weliswaar prachtig kleurtje (*grijns*), onbuigzaam materiaal rond mijn arm. Vier volle weken al, en nog minstens één week te gaan - niet dat we aftellen of zo. 
Nu naaien even on hold staat, heb ik plots een zee van tijd te doden. Ik deed mijn best deze te vullen met psychosociaal verantwoorde TV-reeksen, maar toen ik na een avondje Temptation *wink* ook nog zoiets als 'Adam zoekt Eva' onderging, had ik het helemaal gehad. 
Afleiding, dat was dringend aan de orde. En toen zag ik vanuit mijn ooghoeken mijn brei lonken, waar ik nog net een halve mouw van moest afwerken. Die brei startte ik 'nog maar' 11 maanden geleden op, op een heerlijk naaiweekend waar ik de pedaal van mijn naaimachine vergat. Een klein bezoekje aan de lokale Zeeman later, zat ik daar in de zetel met 'greige' (de kleur houdt het midden tussen grijs en beige) wol, een stel priemen en wat brei-grage companen. Toch al in de 'vergeet-modus' besloot ik lustig verder te improviseren. Met wol van 10 euro voor 10 bollen (ik zeg maar iets, weet ik veel wat dat kostte, dat was 11 maanden geleden é mensen) kan je je zoiets wel permitteren. 
Mijn brei-ervaring beperkt zich tot wat rechts en averechts, opzetten, meerderen en minderen en weer afzetten, dat lukt ook nog net en meer kwam er ook niet aan te pas. Nee, ook geen patroon. Gewoon op 't zicht. Dat mijn zicht bij het bepalen van de gewenste lengte van de voorpanden achteraf gezien wat weg had van een dronkeman, dat moet ik er helaas bij nemen. Aftrekken is géén optie.
U vraagt zich misschien af hoe dat dan in zijn werk gaat, breien met één mobiele arm. Terecht ook, want echt vlot werkt dat nu niet. Maar ik ben al een tijdlang afgestapt van gewone rechte priemen, en dus ook van pogingen die onder mijn dichtgenepen oksels te manoeuvreren. Gewoon over en weer op een rondbreinaald werkt prima, is veel relaxter én bovendien een pak socialer. Niks geprik in de ogen van je minderjarige zetel-buur, en ook op het openbaar vervoer neem je slechts minimale ruimte in. 
Het ineenzetten, dat is toch echt het spannendste aspect aan heel het improviserend brei-gebeuren. Gaan die afzonderlijke delen wel iets draagbaars opleveren? Wel, niks wow, en absoluut niet perfect. Maar aftrekken is géén optie (of zei ik dat al ;)) en dragen zal ik de vest doen. Al is het maar omdat mijn kleerkast weinig huisvest dat gemakkelijk over een gips past. Ha!


maandag 13 februari 2017

Laure, op zijn kop

Straight Grain's nieuwe patroontje is u vast niet ontgaan? Laure, een qipao jurkje met verschillende mouw en kraagopties. Eerlijk, toen ik dat zag staan dacht ik een Qi-quoi? Het ligt wellicht aan mijn gebrek aan algemene kennis, maar voor mijn part had het even goed kunnen gaan om een kleedje met open rug, beensplit of een ander exotisch detail. 

Blijkt dat de qipao-stijl dateert uit het Shangai van de jaren 1920. Kijk, zo leert een mens weer eens iets bij. *dank je wel An ;)*. 
Het meest kenmerkende detail is wellicht het opstaande kraagje en het assymmetrische voorpand. Nu herinnert u zich heel misschien nog deze post waarin ik mijn aversie tegenover opstaande kraagjes uitsprak. Opstaande kraagjes, dat zit bijna in dezelfde categorie als rolkraagjes - béh, echt, sorry, in quasi geen enkel geval te verantwoorden tenzij misschien als camouflage voor een gigantische zuigvlek of zo. En dan nog, er zijn altijd alternatieven in de vorm van sjaals en dergelijke. Maar goed, we wijken af.
Eerlijk is eerlijk,   Laure bracht mij kraagsgewijs toch al serieus aan het twijfelen - en dat op zich is al een geweldige verdienste, maar voor de eerste versie kon ik me er toch nog nét niet toe aanzetten het kraagdeel uit te knippen. Dat assymmetrische detail daarentegen, dat moest er bij in. Ik negeerde dus flink de kraagstap en bracht paspel rondom de halsopening aan om dat detail in de verf te zetten. Eén en ander had tot gevolg dat ik wat moest puzzelen om de voering mooi aan de halsopening te bevestigen, maar wat zou naaien zijn zonder puzzelen (ahum ;)).
Het stofje kocht ik bij Bellelien (Wanderlust Sky, van Mona Luna) en kon geen betere bestemming krijgen. Jammer wel dat ik na het knippen van het voorpand besefte dat de vogels op de stof in werkelijkheid niet bezig waren aan een duikvlucht, noch aan andere acrobatische toeren, maar dat ik het gewoon ondersteboven knipte. Oeps. Ik trok de lijn dan maar bewust door naar het achterpand :) Ach, de lieve mensen op IG vonden het alvast niet storend. U wel?
Qua maat naaide ik voor Janne een 6 jaar met breedte 4 jaar. Ik weet wel dat er altijd het omgekeerde wordt aangeraden, nl. kijk naar de breedtemaat en pas dan de lengte aan. Ik ben eigenwijs, en heb zo mijn eigen logica. Als je enkel verlengt ter hoogte van taille of rokdeel maar verder de verhoudingen van een kleinere maat behoudt, dan lijkt het mij dat de oksel vaak te hoog komt en gaat snijden onder de amen. Been there, done that, en dat is meteen kleedje verwijzen naar de voddenzak. Niet zeker of de naaipolitie het met mij eens zou zijn, maar voortaan doe ik het dus zo, en voorlopig werkt dat prima. 

Janne was in top-poseervorm, en dus zijn er véél foto's. 


En kijk eens naar die deugnietenblik in de laatste foto. Tss.
Laure, wij zijn fan!

dinsdag 7 februari 2017

Rozy, een nieuwe verslaving

Als er bij K-bas nieuw gerief wordt gelanceerd, dan doen we dat niet zomaar. Dat weten jullie ondertussen wel. Nee, dan testen we grondig, en het moet gezegd, met veel plezier.
Toen ik Rozy in het vizier kreeg, dan zag ik daar meteen véél potentieel in. Rozy, dat is het geesteskindje van Anne, aka de dame achter Serial Bagmakers. Het is een patroontje voor een portemonnee met een speciale sluiting. Tot voor kort verkocht ze het patroontje enkel in het Engels, maar de erg sympathieke Antwerpse zag er geen graten in dat speciaal voor K-Bas, en uiteraard voor u, te vertalen in haar moedertaal. Daar zeggen we geen nee tegen, nietwaar!


Eén en ander wil zeggen dat we deze week een nieuwe categorie toevoegden op de website, nl.  'patronen'. Druk is het daar nog niet, momenteel, maar daar wordt aan gewerkt  Uniek aan deze patronenselectie is dat elk van deze patronen door ons getest en gekeurd zal worden zodat we u vakkundig kunnen adviseren over versteviging, sluitingen, stoffen en des te meer.

Rozy dus. Ik maakte drie exemplaren. Eentje in ivoorkleurige croco-kurk aan de buitenkant. Daar ben ik, het moet gezegd worden, het minst tevreden over. De toplaag van de ivoorkleurige croco-kurk (ook de cognackleurige werd ondertussen uitgetest en beter bevonden) is iets fragieler dan onze effen en bamboo-varianten, en op de stress-punten (in de plooi en de keerpunten) 'krakeleert' dat wat te veel naar mijn goesting, ik geef het maar mee.
Nochtans, de look, daar hou ik wel van. Ik gebruikte de bronskleurige sluiting, en net als hier combineerde ik binnenin met een licht katoentje van Atelier Brunette. De portemonnee heeft, ondanks haar compacte uiterlijk, véél ruimte voor kaarten, briefgeld en een ritsvakje voor kleingeld.
Als tweede maakte ik een lederen versie. Ik kocht cognackleurig nappaleer bij de lederhandel, voerde met een zigzagkatoentje en werkte af met een sluiting in zwart nikkel. Erg simpele maar tijdloze look. 
In mijn derde exemplaar combineerde ik voor de buitenkant donkerblauw kurkleer met een prachtige jacquard die ik kocht bij de stoffenmadam. Ik heb een zwak voor dit soort stoffen, zeker voor tassen.
Voor de binnenkant van deze week ik af van de handleiding en gebruikte ik een enkele laag kurkleer voor de vakjes. Dan kan je véél stappen overslaan, en dat is goed voor de moraal ;) Anderzijds, ik zou niet aanraden héél het binnenwerk uit kurk te maken, de lagen worden dan te dik en krijg je niet meer mooi in je sluiting. (Dat geldt trouwens ook voor moest je het plan opvatten dikkere katoentjes of jeans of zo te gaan gebruiken langs de binnenkant). Maar een combinatie van katoen en kurkleer kan zeker!
Het patroon is echt uitstekend! Ik moet dat natuurlijk zeggen, of ik praat tegen onze winkel ;). Maar ik kan met mijn hand op het hart zeggen dat je waar krijgt voor je geld. Anne dacht werkelijk aan alles, en maakte zelfs een video van hoe je de sluiting bevestigt (wat zichzelf ook wel uitwijst, maar soms wil je het ook gewoon gezien hebben). De grootste uitdaging is denk ik de stoffen wegsnijden voor de uitsparing in de sluiting. Maar met wat geduld, een scherp mesje, eventueel holpijp en scherpe schaar lukt dat zeker. 

Het patroon kan je apart aankopen, net als al het nodige materiaal, of in een DIY-kit - kwestie van snél aan de slag te kunnen..

Mijn voorraad is voorlopig aangevuld! Welke is jullie favoriet?

zaterdag 28 januari 2017

Gezocht: quote

Disclosure: Aan mij is geen modeleer-talent verloren gegaan. Mijn respect voor topmodellen en iedereen die kleding showt alsof het niets is, is met het opstarten van deze blog en een kleine portie selfish-sewing zienderogen gestegen. Bewijsmateriaal te over, want lieve mensen, de foto's die u hier ziet zijn de *beste* foto's uit take 2. Just saying.

Deze Linden (Grainline studio) lag al geknipt klaar van toen ik deze mini-sweater in elkaar stak. Werkelijk waar elke vierkante centimeter uit de stof werd benut. Ik kan u, bij wijze van tip als u gaat twinnen wel meegeven dat eerst een mini sweater knippen, en dan de maxi misschien niet zo'n strak plan is. Getuige daarvan de boord onderaan die ik er niet meer in één stuk, noch met de streepjes in dezelfde richting uit kreeg. Maar laat ons nu vooral even doen alsof dit speels detail helemaal de bedoeling was, afgesproken?
De sweater steekt nu alweer een paar weken in elkaar ook, maar geraakte niet geblogd omdat er nog iets ontbreekt. Ik ben tegenwoordiger all into streepjes, getuige daarvan dat ook het t-shirt onder de sweater euh, gestreept is. Maar gestreept is ook maar gestreept, en kan best wat extra pit gebruiken. Dus zat ik in mijn hoofd met een strategisch geplaatste portie bling, zo ergens ter hoogte van mijn borsten. Gouden flex leek me ideaal. Ik contacteerde Kim van Tekstballon al, en het uitsnijden van die quote, dat was alvast geregeld.
Maar toen begon het é. Ik kon maar geen korte quote, noch geschikte afbeelding bedenken. Ik schuimde pinterest af en vond quotes die of net iets te zeemzoeterig, of net iets te pittig waren, of véél te lang. Na een tijdlang vruchteloos schuimen had ik het dan helemaal gehad en bleef ik hangen in een besluiteloze staat. 
Mijn gezichtsuitdrukking hierboven sluit eigenlijk mooi aan bij mijn humeur na uren pinteresten ;) Toch niet zo slecht geposeerd, ha.

Toen bedacht ik me dat ik op vele blogs en instagram-accounts die ik volg regelmatig toffe quotes zie passeren, getoverd uit cameo's, scan 'n cuts, handlettering en meer van dat. Onder jullie zijn er dus ongetwijfeld lezers met een creatief brein vol mooie gevatte woorden. Mag ik bij deze jullie hulp inroepen? 

Welke quote, welk woord, welke afbeelding zien jullie op mijn streepjestrui? Als ik dan veeleisend mag zijn, liefst met lettertype erbij, of afbeelding in bijlage ;). Alvast hartelijk dank! ;)



dinsdag 17 januari 2017

Lotte Martens blogtour: Little hipsters

Als er achterop gehinkt kan worden, dan moet je bij mij zijn. Terwijl u de voorbije maand kon smullen van prachtige creaties in Lotte Martens stofjes, en de winterblogtour eigenlijk al op zijn einde liep, moest ik nog in gang schieten. Dieselgewijs. 
Nochtans, ik kreeg een DIY-pakketje voor een ritstasje toegespeeld (pakket beauty purse met de stof Jumeaux). Een prachtig grijze vilt met rosé metallic driehoekjes - of wat had je gedacht, met bijpassende rits en handleiding. Een echt rechttoe rechtaan projectje, gepiept op een half uurtje, max. (zegt de vrouw die erg traag naait, I swear!). 
Maar als ik zo'n prachtstof in mijn handen krijg dan krijg ik knipvrees. Dan haal ik er graag het maximum uit. In dit geval, het maximum aan gebruiks- en etaleerwaarde. Dat ik een luxueuze beauty purse op mijn wastafel heb staan is natuurlijk geweldig. Maar dat ik deze kan verwerken tot een item waar ik dagdagelijks ettelijke uren naar kan staren én mijn vlijtige collega's jaloerse blikken op kunnen werpen is natuurlijk nog beter. 
En dus werd die lap vilt een pennenzak. Eentje à la Oon en Spiegelstiksels. En eentje helemaal en alleen voor mij. Jeej! Opgeleukt met een kleine 3D-piramide uit fimoklei. We have a winner.
Nu kan u mij en mijn pennenzak vanalles noemen, maar bezwaarlijk little hipsters. Dus vanwaar die titel? Aha! Enter de restjes én het zwarte nepleren lint met dezelfde print maar dan in het groen (dé kleur van de zomer, schijnbaar).
Ik brak mijn hoofd over een projectje waarin kleine stukjes maximaal tot hun recht komen. En ik kwam uit bij babyschoentjes. Niets zo schattig als babyschoentjes. Waar of waar? Ik zocht op het wereldwijde web en kwam bij dit gratis patroon én duidelijke handleiding. Klaar op een uur, met gemak! Voor de zool en de hielkant koos ik voor kurkleer (zwart en ivoor (die rozig aandoet omwille van de metallic schijn en de roze voering)). Tja, als je de kat bij de melk zet... 

(Tip als u ook aan de slag wil  met dit patroon: strijk zeker op de voering van het zoolgedeelte vlieseline tegen het uitrafelen, want die zijkant wordt verder niet afgewerkt. Een kleine zigzag rondom rond is ook een alternatief). 

Bij de babyschoentjes maakte ik nog twee Oliver broekjes, uit de hippe en ultra zachte sweaterstofjes van About Blue Fabrics
En zo liggen hier - ik vind dat ik het hier wel expliciet mag vermelden want het is echt een unicum in het bestaan van sisko by mieke - klaar en al, als in maar uit de kast te pakken 2 hipster setjes te wachten op een nieuwe eigenaar/eigenares. Lieve zwangere vrienden, we are so ready! Let the babies be born!







maandag 9 januari 2017

Mare voor Mariëtte

Bijna een maand blogstilte. Dat is niet van mijn gewoontes. Dat de postfrequentie hier wat afnam, dat hadden jullie vast ook al wel door. Maar zo stilvallen, hmm, dat is zorgwekkend. Vooral omdat het ene in mijn geval een symptoom is van het andere. Weinig tot niet bloggen = weinig tot niet naaien. En dat, lieve lezers is niet goed voor mijn mentale gezondheid. En laat ik die nu juist hoog in het vaandel dragen.

Dus toen we afscheid namen van 2016, maakte ik alvast één goed voornemen: in 2017 wordt er terug meer genaaid. Voila. Niet van dat functioneel-tegen-de-klok-naaien, nope. Gewoon van dat naaien waar ik op dat ogenblik zin in heb. Wie wil aansluiten bij dit goede voornemen, be my guest! 

Ik begon deze week alvast goed met een vestje voor de kersverse Mariëtte. 
Silke, van Spoetniksels nodigde mij uit om deel te nemen aan haar Mare-blogtour. Die Mare, dat is een gratis baby-sweater patroontje gaande van maat 62 tot maat 86. Heel basic, en net daarom het ideale patroontje om zelf naar hartelust op verder te borduren. En verder borduren, laat ik dat nu heel graag doen ;)

Ik knipte het voorpand in twee, voegde een rits toe (die ik binnenin afwerkte met een beleg) en liet uiteraard de (voor een sweater wel erg gemakkelijke) schouderknoopjes achterwege. De halsboord verkorte ik, en rondde ik af naar de uiteinden om zo een bombervest-effect te krijgen.  
Ik koos voor de kleinste maat en deed aan restjesverwerking. Deze witte doorgestikte tricot kocht ik vorig jaar bij Mon Depot en had na dit project nog net genoeg over. Wit is ook maar wit, en dus wilde ik het geheel een beetje breken. Daarvoor haalde ik mijn mosterd bij haar. Zo paspel aan de rits, I like!
Begin december kocht ik op Festifolle de schattigste kousebroeken ooit bij L'histoire de Celeste. In solden, dan nog, kon ik niet aan weerstaan. Ik wist wel dat ze nog ergens van pas gingen komen. En kijk nu, wat een match. 
Nog een een bling bling labeltje erin (gekocht bij Nominette), en een heerlijk kaartje (gekocht bij Hello August, ook op Festifolle) erbij en hop, it's a wrap.
Een Mare voor Mariëtte. Het is alsof het zo moest zijn.
Alle lof voor Silke en het patroon, dat gaat hier nog vaak bovengehaald worden! Op zoek naar meer Mare-inspiratie? Kijk dan zeker hier:


Rest mij alleen nog jullie het allerbeste te wensen in 2017! 





LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...